برزیل:
یک شَلَخَک کامل. دیوانه خودنمایی. تا لنگ ظهر می خوابد. بمیرد هم نمی فهمد پشتکار یعنی چه. شاید به زور یک دست کت و شلوار داشته باشد. اگر یک هفته گل کوچیک بازی نکند تلف می شود.

هلند:
برزیلی تحت ویندوز. صبح ها به زور بلند می شود. همیشه سعی می کند مودب حرف بزند، اما کافی است کمی انگولکش کنید تا دهنش را باز کند. عاشق فوتسال است.

آمریکا
هر شب خواب گرین کارت می بیند. رفیق فابریک برت لنکستر و حسن پپه. در سیاست به نظم نوین جهانی معتقد است. حالش از فوتبال به هم می خورد.


انگلیس:
عاشق اصالت است. می تواند یک عمر کار تکراری بکند. جان می دهد برای کارمند شدن.سنش هر چه قدر باشد احساس می کند خیلی قدیمی است. بوی خاک می دهد. کتاب تاریخی زیاد می خواند. تبصره: طرفداران دیویدبکام حتماً بخش ایتالیا را نیز مطالعه کنند.
ایتالیا:
حس زیبایی شناسیش بیداد می کند. عاشق محمدرضا گلزار و بهرام رادان است. برای پذیرایی از او فقط به آب پرتقال فکر کنید. هنگام دیدن بازی ترشح بزاقش زیاد می شود. اگر می خواهید سربه سرش بگذارید آخر بازی بپرسید توپ یا لباس داور چه رنگی بود یا بازی چند چند شد؟ شک نکنید که ندیده. اگر پسر باشد شغل اولش دختربازی است.


فرانسه:
یا خودش یا کس و کارش بعد از قطعنامه حسابی پولدار شده اند. نوکیسه تمام عیار. هنوز معنی لغت ملیت را نفهمیده. فکر می کند زیدان نوه لویی شانزدهم و جبرییل سیسه از نسل سن پاتریک است. همیشه تاریخ تجدید می شده. مصداق بارز مثل "من آنم که رستم بود پهلوان!" است.


پرتغال:
از جواد بازی بیزار است وگرنه طرفدار برزیل می شد. حجم احساساتش آدم را می کشد. خودت را بکشی هم نمی فهمد که چیزی از فوتبال نمی فهمد! بچگی زیاد سر کوچه می ایستاده و الان پشیمان است. بدترین تنبیه برایش این است که یادآوری کنی سلیقه اش با جواد خیابانی یکی است!

نیجریه:
به نظرش مرد کشتی می گیرد، فوتبال بازی نمی کند. دست خیر دارد. صدقه و نذری زیاد می دهد. غیر از فوتبال با کشتی کچ هم حال می کند. اگر 40 سال زودتر به دنیا می آمد حتماً کمونیست می شد. فصل بعددر فوتبا ل ایران عاشق شیرین فراز کرمانشاه میشود
ژاپن:
همیشه جلوی پای بزرگتر بلند می شود. منتظر است هضم کن برقی هم اختراع شود. سه چیزی که دوست دارد چشم درشت، سریال فوتبالیست ها و فیلم سامورایی است. سربه سرش نگذارید، احتمالاً کامپیوتر زیاد بازی کرده.

آلمان:
تشنه قدرت. یک جور حال به هم زنی تمیز و مرتب است. جنبه شکست ندارد. مثل ساعت دقیق است. دستش برسد برای خواب دیدن هم برنامه ریزی می کند. همیشه تا آخرین لحظه امیدوار است. برزگترین آرزویش این است که بنز بخرد. اگر پرسپولیسی باشد احتمالاً حسرت می خورد کاش علی پروین هم مثل بکن باور 4 کلاس سواد داشت.

عربستان:
شعار زندگیش " هدف وسیله را توجیه می کند" است. خدا همه سهم او را از درک زیبایی به یک طرفدار ایتالیا بخشیده. تنها نوع زیبایی که می فهمد رقص عربی است. عاشق لحظه ای است که تیمش یک گل جلو است و بازی 10 دقیقه تعطیل می شود تا نعش کش را بیاورند داخل زمین. زود به زود دبی لازم میشود.

کلمبیا:
اهل عمل است. باجنس خوب بیشتر صفا می کند. همه رقم خلاف را پایه است. اگر مو داشته باشد حتماً بلندش می کند. هیچ تعجبی ندارد اگر جلوی دخترمورد علاقه اش در خیابان بالانس قدرتی بزند.
آرژانتین:
در انتخابات به مارادونا رای می دهد. وسط بازی این قدر خاطره تعریف می کند که سر همه را می برد. کلاً زیاد حرف می زند. شخصیت پیچیده و "موزماری" دارد. معمولاً با همه چیز مخالف است. بیشتر فوتبال می بیند تا بازی کند.

اسپانیا:
خودآزاری مزمن دارد. داریوش زیاد گوش می کند. احتمالاً در عشق شکست خورده است. اهل کری خواندن نیست. با گیتار از خود بی خود می شود. اگررائول گونزالس نباشد فوتبال و منچ با هم زیاد برایش فرقی نمی کنند.

روسیه:
هنوز سبیل می گذارد و گورکی می خواند. 20 سال است که حالش خیلی بد است اما خدا را شکر درآمدش خوب شده. به تز و سنتز و آنتی تز و فتوسنتز در فوتبال معتقد است. دلش برای ماتریالیسم دیالکتیک لک زده. به نظرش فوتبال مظهر بورژوازی فاسد است.

ایران:
عاشق رعایت قانون توسط دیگران است. به غر زدن اعتیاد دارد. طرفدار بودنش بستگی به این دارد که تیم ببرد یا ببازد. می خواهد 2500 سال را در 90 دقیقه تلافی کند. همه چیز را به سیاست ربط می دهد. کلاً اعصابش را از سر راه آورده. وقتی فوتبال نگاه می کند بچه هارا از اتاق بفرستید بیرون بهتر است. معمولاً آخر بازی فحش کم میاورد.


خب حالا کدومش بودید؟

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٧